Lichtpunt #341

Woensdag twee december haalden we de boom al in huis.

Ik was gewoon even druk. Met van alles en niks. Maar toch echt wel druk.

Dus op zaterdagavond waren de heren het zat. "Gooi er dan in elk geval één lichtsnoer in. Dat staat alvast gezelliger."

Helemaal mee eens, dus dat deed ik.

Gisteren was ik weg. Dat staat dus synoniemen voor 'geen-tijd-voor-de-boom'. 
In de loop van de middag kreeg ik Jongste even aan de telefoon. "Mam, we hebben de rest van de lichtjes er in gedaan hoor!" Ik allang blij. Maar er kwam meer: "Maar het ziet er echt niet uit, dus dat moet je maar wel over doen."

Tuurlijk.

Vandaag dan maar. Ik worstelde, net als die andere miljoenen medelanders, me een weg door de lichtjes. Net toen ik klaar was en nog tevreden ook, sprong het langste snoer dat er in zat, uit. Past. Boem. Zwart en donker.

Snotver de snotver. Nou is er in niet zo makkelijk, maar er weer uit terwijl er nog andere snoeren tussen hangen, al helemaal niet.

Dus.

Dat zal ze leren!

Aankooppunt #340

Het was lang geleden dat we met elkaar een stad in waren gedoken.

Een jaartje of drie, hadden we berekend.

Nadat ik onlangs mijn kledingkast had opgeruimd werd duidelijk dat ik erg toe was aan een aantal nieuwe dingen.

Ik heb daar zo'n hékel aan hè, dat stadten. Scharrelen langs de rekken, er iets van vinden, bij elkaar zoeken, passen, Dat ook vooral. Passen. Blèh. 

Maar. Dan is zij daar. Met het grootste gemak zoekt ze de dingen bij elkaar. Hoef ik alleen nog maar te knikken of te schudden. Te passen. En betalen. Dat natuurlijk ook.

Maar ik ben hartstikke blij met mijn broeken, laarsjes en heerlijke vesten.

Op de koop toe kreeg ik van de styliste nog een speciale chocoladeletter.

Mét gedicht.

Dan U Sinterklaasje!

Afsluitend deden we ons tegoed aan een heerlijke maaltijd. Wat een vreetschuur daar, maar lekker?!

Bedankt meiden. Het was weer ouderwets.

Feestpunt #339

Sinterklaasfeest. Naast kinderverjaardagen by far het mooiste kinderfeest.

Jammer genoeg zijn we het hier ontgroeit. Ik krijg de heren niet warm voor surprises en rijmelarijen.

Zelfs het schoenzetten hielden ze dit jaar voor gezien.

Als verrassing had één van de docenten bij Jongste een pak aangetrokken en en rondje door de school gemaakt. Zo kwam ik op de site dit plaatje tegen. Had ie me niks van verteld. Toch leuk.

Door een onverwachte meevaller in ons programma was er plots ruimte voor een gezellig en lekker etentje. 

Kon ik toch mijn schoencadeautjes nog kwijt.

Lichtpunt #338

December. Tijd van de lichtjes en de versieringen.

Voorzichtig komen hier en daar enkele lampjes naar buiten en worden binnen de eerste bomen opgetuigd.

Ik was onderweg in verband met een Mystery Shop toen ik ineens verblind werd.

Hier zijn ze wel erg fanatiek.

Volgens mij is dit het pand van de dierenarts. Nu gaat er helemaal geen dier meer rustig naar binnen daar. Allemaal over-stressed.

Waterpunt #337

Wij hebben iets gemeen met Koning Willem Alexander. Ja, echt. Beiden hebben we een relatie met Watermanagement.

In mei 1999 kregen we een opbouw op ons huis. Ongevraagd werd daar een partij regenwater bij geleverd. Die doordat het open dak niet goed was afgedekt, zo onze hele slaapverdieping onder water zette.

In december 2003 hadden we lekkage in een slaapkamer ten gevolge van broddelwerk tijdens de bouw.

In februari 2007 hadden we lekkage in de schuur.

Met Pasen 2011 komt er volop water uit het lichtpunt in het toilet, de voorpui, langs het woonkamerplafond en staat de koof in de slaapkamer van Jongste ook vol water. Er bleek een waterleiding in de badkamervloer lek.

Afijn. Klus gefikst, maar naar later bleek was tijdens deze reparatie één waterafvoer-aansluiting wat slordig uitgevoerd.

Gevolg: in december 2011 liep het water opnieuw langs het plafond in de woonkamer naar beneden en waren de vloeren van twee slaapkamers volledig nat. Het kostte ons bijna geheel 2012 om de oorzaak te achterhalen en alle schade te (laten) herstellen.

In de bijna twintig jaar dat we hier wonen hadden we regelmatig kleine lekkages ten gevolge van kapotte verwarmingsleidingen, maar die tel ik al niet eens meer mee.

Afgelopen weekend nog maakte ik een rekening van vierhonderd euro over aan de buren, omdat er iets gemaakt moest worden aan onze gezamenlijke buitenafvoer. Zij hadden lekkageklachten waardoor dit nodig was.

En nu? Van een klus komt een klus zeggen ze wel eens.
Bijna was de zijkamer opgeknapt. Hij legt de laatste hand aan het laminaat. Ook in de vaste kastenwand aldaar moet het komen. De grondplaat lag al klaar.

Toen zagen we daarop een natte plek.

Even weghalen dan maar.

WAAR KOMT DÀT NOU WEER VANDAAN?!?

Dus op een krukje geklommen. De bovenste planken van de kast leeg gehaald. En ja hoor.

Stront aan de knikker. Alweer!

Gisteren klom de loodgieter tegen de opbouw aan, om te achterhalen waar het probleem zit.

Wat denk je? Hij kan niets vinden. Dus daar gaan we weer. Een nieuwe zoektocht-naar-waar-dat-water-toch-vandaan-komt.

SNOTVER. Zou het daardoor komen dat ik niet van zwembaden hou?

GeldinzamelPunt #336

Update:

Woensdagavond schreef hij onderstaande op mijn blog. 

Iets over een schoolproject, een goed doel, zelfontworpen kaarten en dertig eurocent. Ik maakte op Facebook wat reclame voor hem.

En toen ging het los....

Eerst was hij verbaasd, daarna werd hij giechelig. Dit had hij niet verwacht. Gisteren was hij druk met corresponderen en zijn administratie. Inmiddels is zijn blogbericht 85 keer gelezen en zijn er al 134 (!) kaarten bij hem besteld. Jullie hadden zijn grijns moeten zien. Goud waard.

Wim, Saskia, Thea, Lucia, Fred, & Lidy, Anneke, Rita, Ap & Mo, Silvia, Cees, Rene, Rianne, Marielle, Ilja, Erik & Diana, Deborah, Monique en Eleonora: ENORM BEDANKT!

Zondagavond moet hij zijn definitieve bestelling aan school doorgeven, dus als je ook een kaartje wilt moet je nog even verder lezen.

Vandaag een primeur. 

Er is een GASTBLOGGER op mijn blog. 

Ik doe dit keer een stapje opzij en zet zijn bericht in de schijnwerpers.

Omdat hij zich zo inspant en inzet met zijn klas en school. Voor het goede doel.

Omdat ik hoop dat hij zijn enthousiasme en sociaal gevoel nooit kwijt zal raken.

Omdat ik het hem gun dat hij straks trots en tevreden terug kan kijken op een mooi en succesvol project.

Omdat hij met weinig tevreden is en het toch mogelijk moet zijn dat hij zijn doel - een totaalopbrengst van ongeveer 6 euro - haalt.

~ Hier werkt hij aan dit blogbericht. ~

Beste mensen die dit lezen.

Ik ben Wessel de zoon van Diana

Ik zit op de school Lyceum Schravenlant.
Wij hebben voor een opdracht op school wenskaarten gemaakt.
Dit is het resultaat :

~ Zo ziet de Kerstkaart er uit. ~

~ Dit zijn de Geboortekaarten. ~

~ Dit is de Verjaardagskaart. ~

Wij gaan ze verkopen aan mensen en halen zo een bedrag op.
Dat bedrag wordt gedoneerd aan Serious Request van 3FM.

Dit jaar is het voor "Keep them going".
Help Serious Request met het inzamelen van geld voor jongeren die iedere dag moeten overleven in erbarmelijke omstandigheden in landen als Syrië, Democratische Republiek Congo, de Centraal Afrikaanse Republiek en Zuid-Soedan.

In totaal zijn er bijna 50 miljoen jongeren die bezig zijn met overleven i.p.v. naar school gaan. Hoe helpt het Rode Kruis? Het Rode Kruis is bezig met het bevorderen van de persoonlijke ontwikkeling van de jongeren in kwestie. De jongeren leren o.a. Engels, ICT en wiskunde. Daarnaast worden trainingen gegeven om jongeren te leren hoe ze de stap naar de arbeidsmarkt kunnen maken. Ook wordt geleerd hoe ze bijvoorbeeld een winkel kunnen starten.

Bedankt dat u dit las en ik hoop dat u een bijdrage wilt leveren aan Serious Request.
Als u een kaart van mij wilt kopen, contacteer mij dan op: schuurmanski@caiway.net of 
3338@schravenlant.nl.

Deze kaarten kosten maar € 0,30 per stuk :D

Met vriendelijke groet, van Wessel

PS: Als je 1 kaart bij hem bestelt, maak je hem híer blij en tegelijk een kind elders op de wereld. Ik sponsor de verzendkosten zodat je kaart bij je thuis komt.

Kooppunt #335

En zo rollen we december in.

De laatste maand van mijn challenge van dit jaar. Een jaar lang elke dag ergens een punt van maken en iets plaatsten op Met Volle Teugen. 

Ik ben benieuwd of ik de driehonderdvijfenzestig ga volmaken. Of dat ik me onderweg ergens heb verteld........aan het eind van deze maand weet ik het.

De donkere dagen zijn aangebroken. Die kortste dagen van het jaar, waarbij je het gevoel hebt dat het nog midden in de nacht is als je moet opstaan. Die dagen waarbij je het binnen maar extra gezellig probeert te maken en zoveel mogelijk momenten opzoekt om van te genieten.

Dus.

Hebben we er alvast eentje uitgezocht. Tussen het klussen door.

Dat je niet denkt dat hij altijd met van die witte vlekken op zijn broek rondloopt.