Potverdikkie, dat was niet de bedoeling

Dit vind ik echt vervelend. Er komt geen achttiende papieren nieuwjaarswens.

Met Kerst stuurde ik nog dit berichtje de wereld in.

Ik heb me met potlood, fineliners en kleurpotloden uren uitgeleefd op een tekening.

Heb er tekst in geplaatst en het omgezet in een digitaal bestand. Vervolgens heb ik het doorgestuurd naar de drukker om er ansichtkaarten van te laten maken.

Al een tijdje lag ik achter de brievenbus. Maar de kaarten werden niet bezorgd. Vandaag zocht ik dan toch maar eens contact met de drukker - ik wil niet te snel té ongeduldig zijn.

Ze reageerden na een aantal uurtjes. Er was iets misgegaan in het proces.
De kaarten kwamen niet. Ik kon ze wel opnieuw bestellen, maar stond dan weer achterin de rij. Verwachte bezorging over minimaal één week.

Daar heb ik voor bedankt. Ik vind het echt niet leuk, maar ik houd het dit keer maar bij de digitale uitvoering. Het leuke is er voor mij wel af. En de maand januari ook al een flink eind op streek.

Weet dat de bedoeling goed was. Ik heb niet bewust je brievenbus overgeslagen.

Volgend jaar beter.

Voel je koel

Je zou het dit jaar niet zeggen, maar de laatste zomers hebben we flink warme weken gekend. Hittegolven zelfs.

Op zich ligt ons huis niet ongunstig. Geen tuin op het zuiden, maar noordwesten. Dus daar hebben we altijd wel ergens een plek in de schaduw en de zon staat niet de hele middag op onze woonkamer.

Dat betekent dat de beneden temperatuur dan eigenlijk goed te doen is.

Hoe hoger in huis, hoe warmer. Dat herkent iedereen wel.

Bij ons betekent dit dan ook dat de bovenste verdieping heel warm wordt.

Deze is in mei 1999 bovenop onze tweede verdieping gebouwd. Niet geheel voorzien van de allerbeste isolatiematerialen, weten we inmiddels. Het dak is plat.

We hebben twee ruimtes op deze derde woonlaag. De één wordt bijna continu bewoond door Jongste. Het enige dat hij er niet doet is slapen.

Het is onze man cave. Je kunt er darten, drinken, computeren, studeren, televisie kijken en gamen.
En de enorme stapels borden en glazen opruimen die op de één of andere manier wel de weg naar boven, maar niet naar beneden kennen.

In de winter is het er, ondanks de radiator, lastig comfortabel warm te krijgen. Met zonnig weer is het er smerig warm.

In die andere ruimte slapen wij. Er zijn twee ramen in onze slaapkamer en daarop staat de hele middag wél vol de zon. Je snapt...niet te doen daar.
Geen open raam kan daar tegenop en koelen werkt dan in de avond niet meer.

Airconditioning werd een wens. Een pittig dure wens, dat ook.

Maar vorig jaar, toen het opnieuw zo warm was én we Corona euro's over hielden, beloofden we onszelf een cadeau. Op dat moment waren we natuurlijk te laat, maar we schreven in onze agenda dat we in januari 2021 contact zouden leggen. Met de firma die bij twee bekenden van ons naar tevredenheid een systeem had aangelegd.

En zo geschiedde. In de eerste week van januari zat Stefan bij ons aan tafel, om onze wensen en zijn mogelijkheden door te nemen. We maakten een deal en hij zei in april het eerste gaatje te hebben om het in orde te komen maken.

Met twee man kwamen ze toen klussen. Er werd keurig gewerkt. Alles wat buiten aangebracht moest worden werd - op ons verzoek - zo min mogelijk uit het zicht gebracht. Onder de dakpannen bijvoorbeeld.

We hebben nu helemaal boven twee zogenoemde single split airconditioners. En op de midden verdieping, in het verblijf van Oudste, een mobiele unit.

~ Daar hangt hij, boven het bed ~

En ik kan je zeggen: het is een zegen. Het is binnen korte tijd heerlijk koel, de kamer is en blijft lekker fris, het weinige geluid dat hij maakt werkt rustgevend én het houdt alle straatgeluiden buiten.

We slapen nu beiden veel beter.

~ Hier hangt hij boven het bureau ~

Ook Sjors zoekt nu graag zijn heil op zolder.

Het bedrijf beleeft gouden tijden momenteel. Afgelopen april zat het met reserveringen al vol tot en met augustus. Dus heb je de wens ook: wacht niet te lang met het aanvragen van offertes om het in het volgend voorjaar voor elkaar te hebben.

Eén minpuntje hebben we ervaren. Het gat in onze achtermuur ten behoeve van de mobiele airo unit, werd afgedekt met een plastic flapje. Geen porum, vonden wij. Maar met een mooi afzuigkapje van de bouwmarkt ziet het er nu gelikt uit.

Houd er tenslotte rekening mee dat je stroomverbruik omhoog gaat. Maar daarvoor staken wij weer een ander stokje. Waarover later meer.

Lang verhaal lekker kort: airconditioning geeft (ons) een geweldig comfort. Wij zijn er blij mee.

En even was het winter

Ze hadden het weer voorspeld. Zoals ze elke dag doen. Dit keer was het angstaanjagend goed en precies gedaan. Het zou zaterdagavond gaan sneeuwen. 

De hele zaterdag was helder en blauw geweest. En warempel. In de avond kwamen de eerste vlokken. Zondag hadden we sneeuwduinen achterin de tuin en tegen de schuurdeur.

  

Die avond zouden we frietjes eten en het vet in de pan wilden we alvast vervangen. Dat werd een kleine operatie. Want die berg sneeuw moest voor de deur vandaan, voordat die open kon. 

We hèbben een sneeuwschep. Maar die staat óók in de schuur. 

De schuur die zo wie zo niet open kon, want het slot was bevroren. Dus rolden we een haspel uit, zodat we met een föhn het slot konden ontdooien. Potverdikkie. Je maakt wat mee hè, op zo'n winterochtend?

Toen Sjors even later de tuin in ging, stond ik klaar om een fotootje van hem in de sneeuw te maken. Maar hij ging toch maar niet en kwam met zijn neus bijna tegen de ruit aan staan. Of tie alsjeblieft weer snel naar binnen mocht..?

Zondagavond toverde Wimmie de auto alvast voor me onder de sneeuw vandaan.

Zodat ik daar maandag ochtend vroeg niet zo veel werk aan zou hebben.

Gelukkig hoef ik nooit ver en kwam ik zonder brokken aan. De heren hadden het een stuk lastiger op de fiets gehad. Die dag liep ik naar de scholing op een andere locatie en zag overal sneeuwpret om me heen.

Het werd een ongekende witte week. 

Er viel geen vlokje bij, maar de lage temperaturen zorgden ervoor dat alles bleef liggen.

Geen schone straten.

Wél enorm glibberige stoepen.

Opgevroren sloten.

Sleetjes, schaatsen en Elfsteden koorts.

Kranten die niet bezorgd werden, er reed geen tram en bus, geen boodschappen bezorgdienst.

We zijn ook echt niets meer gewend hè? 

Het hele land ontregeld.

Na een week gingen in korte tijd de temperaturen flink omhoog. De stoepen in no-time weer schoon. 

En daardoor weer toegankelijk voor iedereen die daarvóór niet de straat op durfden.

Het was een week lang een prachtige wereld. Even afleiding en een verzetje met buitenpret voor de jeugd. Toch hoop ik dat de weersverwachtingen van de komende dagen ook uit gaan komen. Kom maar op met die lente dagen.

Onze eindejaars groet

Het vieren van feestdagen is moeilijk als je verdriet of pijn hebt. Het zijn geen feestdagen voor de mensen die dit jaar weinig te vieren hadden.

Vraag hoe het gaat met je kennis die in de zorg werkt en bedankt haar of hem voor de inspanningen van het afgelopen jaar. Stuur een berichtje naar die vriend van wie je al even niets hebt gehoord. Loop eens langs bij de collega die al sinds maart thuis werkt. Laat weten dat je denkt aan diegenen die in 2020 meer verloren dan gekregen hebben. 

Klop op de deur bij de buurman die nooit visite over de vloer krijgt. Bel je nicht die stil is in de familieapp. Zeg je beste vriendin dat je van haar houdt. Geef de mensen om je heen een knuffel verpakt in woorden.

Het ontvangen van liefde verricht niet altijd wonderen, maar het maakt dingen voor even beter. 

En als dit bericht over jou gaat, wees lief voor jezelf en hou vol.

Een boom met een verhaal

Hij staat weer, onze kerstboom. Een week later dan gewoonlijk. En hij is ook iets korter uitgevallen. 

We rijden tegenwoordig in een kleinere auto en daar hadden de mannen zich even in vergist. Maar doordat ze laat waren, viel er geen grote boom meer te kiezen. Eigenlijk kwam hij ontevreden thuis met zijn aankoop. Maar ik vind hem perfect.

Ik zie elk jaar op tegen het hele optuig- en versiergebeuren. Al die ´pestzooi´ op zolder uitzoeken en naar beneden sjouwen. Dit jaar was het een fluitje van een cent. Ik heb namelijk vorig jaar alles dat ik niet meer gebruikte, of waarvan ik geen zin had het allemaal neer te zetten en dus weer direct achter het schot terug wilde plaatsten, weg gebracht naar de kringloop.

- van Oudste -

Ja, ik miste dingen dit jaar. Maar niet in de betekenis dat ik het graag had willen gebruiken. Nee hoor, opgeruimd staat netjes. Ik was zó klaar en had niet het gevoel dat het hele huis vol puinzooi stond te ver-rommelen.

- van Jongste - 

Onze boom is één grote, kleurige toverbal. Geen stemmig geheel, geen overheersende sfeer, kleur of stijl. Maar een mengeling van nostalgie, geschiedenis en herinneringen.

-  Jongste zocht eens een Koekiemonster voor zijn broer uit - 

We hebben hangers van mijn ouders, schoonouders én ouderlijk huis. En ja, dat zijn drie huishoudens en geen twee - ik ben niet in de war. Nog niet.

- en Oudste koos Peppa Big voor zijn broertje -

Ook kocht ik in het geboortejaar van Oudste iets speciaal voor hem. En het jaar daarna weer en voor ik het wist was ik een gezinstraditie begonnen. Nog steeds koop ik elk jaar iets voor beide jongens, soms met hun hulp, voor in de boom. Met het idee dat als zij ooit op zich zelf gaan wonen, ze elk hun eigen doos met kerstboom versiering mee krijgen.

- Deze kreeg ik van mijn vader - 

Wanneer het zover is, blijven wij dus samen achter met een behoorlijk lege boom.
Niet helemaal leeg hoor. Want de laatste jaren krijg ik van mijn vader ook allerlei bijzondere en symbolische kersthangers. Die zijn me dierbaar.

Dus hij staat, de boom. Ik heb alles weer door mijn handen laten gaan en heb het met zorg een plekje gegeven. Hij straalt. Ik vind het weer een plaatje. 

Morgen de piek er nog op en dan is hij helemaal klaar voor de laatste weken van 2020.

Drie tips voor het versturen van kerstpost

Mocht onderstaande je bekend voorkomen, dat klopt. 

Ik heb mijn blog bericht over dit onderwerp van vorig jaar herschreven.

Sinterklaas is weer vertrokken en langzaam maar zeker verandert ons land in één grote lichtbol. Ook hier staat inmiddels de Kerstboom. Met een week vertraging ten opzichte van vorige jaren, maar hij staat. Misschien dat dit jaar de naalden blijven zitten tot na Kerst en niet er van te voren al grotendeels afvallen.

We staan aan de vooravond van de tijd van de Kerst- en Nieuwjaarspost. Ik verwacht een kentering in de afname van echte post zoals we die kennen van de laatste jaren. Ik noem wat cijfertjes. In 2015 werden er zo'n 115 miljoen stuks Kerstpost bezorgd. Twee jaar later was dat nog maar 85 miljoen. 

Het zou zomaar eens kunnen dat mensen dit jaar actiever gaan sturen, nu de hele viering kariger gaat uitvallen dan veel mensen gewend zijn en we allemaal de afgelopen lange maanden veel minder sociale contacten hebben gehad dan anders. Wij hebben trouwens de eerste drie kaarten al ontvangen van hele vroege vogels.

Ik kom doorgaans trager op gang. Zo ook dit jaar. 

Ik doe wél graag mee met de ouderwetse traditie. Ik houd ervan om iets persoonlijks in elkaar te knutselen, ook al valt het creatieve denkproces niet altijd mee. Na zoveel jaar is het lastig om met iets op te proppen te komen wat ik nog niet eerder deed. En ik moet het ook nog eens uit kúnnen voeren. 

Dit jaar wordt het 17e jaar op rij dat wij een echte originele Schuurmans rondsturen. Via een klikje hier en vandaar uit nog meer klikjes naar elders, vind je meer blogjes over dit onderwerp én de kaarten die we voorgaande jaren stuurden.

~ onze Kerstkaart van 2019 ~

Ik ben nu nog niet verder gekomen dan idee ballonnetjes in mijn hoofd. Vanavond ga ik maar eens beginnen en proberen of ik deze vertalen kan naar potloodstrepen op papier.

Mocht jij ook plannen hebben om kerstkaarten te versturen, laat je blik dan eens over deze tips glijden. 

Bovenstaande foto is van twee jaar geleden, maar de inhoud is nog net zo actueel. Doordat ik zelf zo'n zes jaar in het bezorgers vak heb gezeten, weet ik uit ervaring hoeveel er mis kan gaan en ook daadwerkelijk gaat met kerstpost. Een aantal dingen zijn te voorkomen als je weet wat ik weet. 

Lees even mee met mijn top drie.

1. Kerstpostzegels. 

Ook wel decemberzegels genoemd. Ze worden geassocieerd met 'goedkoop', maar de tijd heeft het concept ingehaald wat mij betreft. Je dènkt dat je je portemonnee een enorme dienst bewijst door deze zegels te gebruiken. Wij Hollanders zijn dol op korting. Vroeguh was dat ook wel zo. Maar vandaag de dag is deze zegel nog maar 5 cent goedkoper dan een normale postzegel. Vijf cent. Dat is bijna niets. 

En je bent wél verplicht om ze per velletje van 20 (!) te kopen. Dus je wordt verleid er meer te kopen dan je nodig hebt. Dus wie wordt hier wijzer van? Juist ja, niet wij hoor. Dat is gewoon een slimme verkoop truc. 

Gelukkig mag je ze het jaar erna ook nog gebruiken. Dus je bent min of meer aan het investeren in je toekomst. Mits je ze zodanig opbergt dat je een jaar later nog weet waar je ze gelaten hebt. Anders ben je de pineut en moet je weer nieuwe kopen, waarna je in maart van het nieuwe jaar je ze natuurlijk toch weer terug vindt. Maar dan is het te laat.

Afijn, de zegels vanaf 2010 mag je allemaal nog gebruiken. Vanaf dit jaar hebben ze namelijk de waarde aanduiding 'December'. Dat is dan weer een meevaller. De nòg oudere zegels mag je ook gebruiken, maar dan moet je er nog wel iets bijplakken om de waarde op te krikken.

Je mag trouwens wél zwaardere post versturen met één decemberzegel. Normaal tot 20 gram, nu tot 50 gram. Stuur je naar het buitenland, plak er dan 2 decemberzegels op.

Vanaf 16 november mag je deze zegel gebruiken voor al je post, tot en met 6 januari 2021. Maar realiseer je dan dat de overkomstduur van deze post langer tot véél langer is dan gebruikelijk. 

De machines herkennen namelijk alle post met een decemberzegel, doordat daar een speciale laklaag op zit. Deze post wordt allemaal apart gehouden. 

Formeel is het zo dat post die een gewone postzegel bevat onder de 24 uurs post valt. Dat wil zeggen dat ze zich er aan 'moeten' houden dat deze post, die vóór de buslichting van meestal 17.00 uur is gepost, de volgende dag ook bezorgd moet worden. Wil je dus dat jouw post morgen aankomt, gebruik dan een gewone postzegel.

In de kleine lettertjes van de decemberzegels staat, dat ze de verplichting op zich nemen om binnen 72 uur te bezorgen. Dit wordt dus behandeld als geen-voorrang-post. 

~ foto van internet ~

Maar nu de praktijk. Zéker de laatste twee kerstperiodes viel het me op dat ik de meeste kerstpost in mijn bezorgtassen had zitten ná de Kerstdagen. Ik denk dat we allemaal ook de ervaring delen dat veel kaarten veel te laat werden bezorgd.

Volgens ons bezorgers is dit te danken aan de decemberzegels. Ja, het is in deze periode rete-druk in alle sorteer- en voorbereidcentra. Die staan bomvol. Er wordt namelijk ook extra veel zakelijke post verstuurd, die allemaal voorrang krijgt door de contracten met deze partijen.

Post met decemberzegels worden vanwege de laklaag uit het normale bezorgproces gegooid en in containers opgeslagen. Containers waarvoor geen plek is op de voorbereidcentra. Die elders geparkeerd worden. Door de continue aanvoer van nieuwe post met decemberzegels komt er veel meer vertraging op te zitten. Vanaf enkele dagen voor Kerst en helemaal daarna ligt het bedrijfsleven voor een groot deel stil. Komt daar dus minder werk vandaan en worden beetje bij beetje de Kerstpost-containers naar binnen gerold en verwerkt.

Let wel: geen excuus. Wél de allergrootste ergernis van alle postbezorgers, die op straat de klaag-klappen op moeten vangen.

Mijn advies is dan ook: koop en gebruik géén decemberzegels. Die 5 eurocent korting is de ergernis van de late bezorging niet waard.

~ dit zegt PostNL er zelf over ~

2. Envelop

Ik kan me nog herinneren dat tijdens de invoering van de decemberzegels, het verplicht was de envelop open te houden. Wel dichtvouwen, maar niet dicht plakken.

Dat is achterhaald, maar nooit goed gecommuniceerd naar de gebruikers. Het is nu namelijk zelfs zo, dat het voor het zorgvuldig bezorgen van je post je absoluut de envelop dicht moet plakken.

Wat voorheen met de hand gebeurde, wordt nu meer en meer door machines gedaan. Post schiet daar razendsnel doorheen en open enveloppen lopen grote(re) kans dat ze ergens in het systeem blijven hangen. Of kapot scheuren. Ook komt het veel voor dat er losse kaarten of kleine enveloppen door het machinegeweld verdwijnen in een andere grote open envelop. Dichtplakken dus.

Gebruik ook liever geen al te kleine kaartjes met envelopjes. Post krijgt tegenwoordig een eigen persoonlijke adrescode mee, rechts onderaan het poststuk. Soms gedrukt, maar regelmatig ook via een sticker. Die stickers worden meestal machinaal aangebracht en op een kleine envelop komt die dan op een deel van het adres terecht. Waardoor het adres weer niet goed gelezen kan worden door de bezorger, die bezorgt vanaf het adres en niets kan met cijfer- en lettercodes. 

Kleine enveloppen verdwijnen soms in een niet dichtgeplakte envelop van een heel andere kerstkaart. Ook zijn deze veel lastiger te herstellen wanneer er verkeerde of onvolledige adresgegevens op blijken te staan.

3. Afzender

Zet altijd achterop de envelop je eigen postcode en huisnummer. Dit geldt trouwens voor alle post en niet alleen voor kerstpost.

Het komt erg vaak voor dat adressen foutief, onvolledig of onleesbaar genoteerd worden. De machines lezen en sorteren alles uitsluitend op postcode en huisnummer, dus als jij een foutje maakt in een cijfer of letter, denkt de machine er een andere straat of woonplaats bij. Daardoor komt de kaart bij de verkeerde bezorger in de tas. Die kan het wel herstellen, maar daarmee komt er wel een vertraging in de bezorging.

Mocht je bijvoorbeeld het huisnummer vergeten zijn op te schrijven, dan kan het heel moeilijk bezorgd worden. En denk nou niet dat dit weinig voorkomt, want dan vergis je je.

Het gaat waarschijnlijk zo: je schrijft al je post binnen enkele uurtjes tijd. Van niet iedereen weet je het adres, dus dat ga je er dan later nog bij zoeken. Of even navragen aan je vriendin, want die weet wél wat het nieuwe adres van die en die is. Tot zolang leg je deze post opzij, en raar maar waar, het belandt uiteindelijk op de verkeerde stapel. Waardoor zonder dat je er erg in hebt, je toch de hele boel in 1x in de brievenbus flikkert. Ook die post waar het adres nog niet compleet van was. Of waar je nog postzegels voor moest kopen. Of opzoeken in je laatjes, want guttegut, waar o waar zijn nou toch die kl*te zegels van vorig jaar gebleven?

Lang verhaal kort: niet te bezorgen post kan dan retour afzender en zo raakt het in elk geval niet zoek. Ook in het geval dat je eventueel te weinig zegels hebt geplakt, komt de boete van de portokosten bij jou als verzender terecht en niet bij de ontvanger.

Nou, dit zijn mijn tips. Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee.