Hervormingspunt #264

Kijk wat ik tussen de druiven vond.

Een siamees druifje.

En het is geeneens Valentijnsdag.

Vreugdepuntje #263

Dromen.

Iedereen heeft ze wel, toch?

Kleine dromen, grote dromen. Sommigen binnen handbereik, anderen volslagen onhaalbaar.

Ik heb er zo ook wel een paar. Ze vallen in de categorie "wie weet, later als ik groot ben."

Volkswagen-busjes. Ze fascineren me. Ik verrek mijn nek als ze me op straat voorbij rijden.
Bedrijven die ze in de verhuur hebben, behoren tot mijn Facebook-vrienden.

Het lijkt me geweldig leuk om ooit met een volkswagen-camperbusje te rijden en er vakantie mee te vieren. Al is het maar één weekje. Later, als ik groot ben en de kinderen niet meer mee op vakantie gaan.

Voorlopig heb ik deze.

Ik liep voorbij een etalage waar hij in stond. Erboven een groot bord "50% korting". Ik liep naar binnen en kocht hem. Nog niet om te gaan kamperen, maar toch......

Hij past in mijn hand. Ik word er blij van.

Wie weet. Later.

Steunpunt #262

Zaterdag, voetbaldag.

Zoals op een normale schooldag vroeg uit de veren. Om tien voor acht op de fiets.

Jongste speelt met zijn D2 team een goede wedstrijd. De tweede helft vluchten wij naar de tribune, want het is nat, heel nat buiten. Het werd een knappe 8 - 1 overwinning.

Met drie teamgenoten terug naar huis voor hun derde helft: een middagje gamen.

Wij maken ons op voor de tweede pot van vandaag. Om half drie speelt Oudste met zijn A1 team ook een thuiswedstrijd. Dus tien minuten daarvoor weer de fiets op.

Het werd gezellig. Zonnetje, bankjes, gezellige ouders, biertje, rosé biertje.

Ze zijn letterlijk en figuurlijk groot aan het worden, onze A-jongens. Aan het eind van vorig seizoen besloten er een aantal hier te stoppen. De trainers en coaches wilden door en begonnen al vroeg een wervingsprocedure. Want voor een voltallig team moesten er wel wat spelers bijkomen. Het werd erg serieus aangepakt. Mee komen trainen, heuse 'sollicitatiegesprekken' in aanwezigheid van de aanvoerder om te checken hoe serieus de nieuwelingen waren. En of ze speltechnisch wat toe te voegen hadden.

Wat zijn ze nu gegroeid als team. Evenwichtig, sterk in alle linies, inzet, plezier, werklust. Al een paar weken laten ze goed voetbal zien.

Vandaag resulteerde het in een 13 - 1 overwinning. Elk doelpunt werd gevierd. nou ja, vooral langs de kant dan. Er was namelijk extra support aanwezig, in de vorm van het vierde elftal. Hun eigen wedstrijd ging niet door en zonder een derde helft is hun zaterdag niet geslaagd. Dus streken ze met zijn allen, met hun muziek, speakers, en kannen bier neer langs de zijlijn en vierden zo hun derde helft bij de A1. Via een microfoon gaven ze commentaar en na afloop werden zelfs spelers geïnterviewd. Wat een sfeer en gezelligheid.

Mannen, bedankt!

Kringloop Gelukspunt #261

Ik moest vandaag in de stad zijn. Niet voor de gezelligheid of om te shoppen. Daar ben ik namelijk niet zo van.

Een bezoek aan de stad is bij mij over het algemeen heel functioneel. Ik heb dan gewoon een aantal dingen nodig, meestal voor de andere gezinsleden. Gewapend met een lijstje, waarop de winkels staan waar ik desbetreffende dingen kan kopen, ga ik dan op pad.
Om vervolgens na een uurtje of anderhalf alle gekochte artikelen in hun tasjes op de achterbank te zwiepen.
Wegwezen hier.

Nu reed ik nog even een paar kilometertjes verder, naar een kringloopwinkel. Omdat ik het leuk vind om daar rond te lopen en alles te scannen op retro en "ach, weet je nog?" 
Dat doe ik eveneens redelijk gestructureerd en in een straf tempo. Ook hier ben ik niet van het neuzen en lang dwalen langs alle rekken en planken.

Maar hier bleef mijn blik op hangen.

Nog niet zo heel lang geleden zou ik dit soort dingen bestempelen als 'rommel' en 'oude meuk'. Wat het natuurlijk ook is. Maar sinds een tijdje ben ik nu juist gecharmeerd van dit soort dingen.

Ik vraag me dan af, bij wie heeft dit in huis gestaan? Voor hoe lang al? 

Dit waren niet de schoonste mensen denk ik, of fervent rokers. Ik vond het in eerste instantie jammer dat de potjes zo aangedaan waren door de tijd. Zo gelig. Sonde.

Of zou het gewoon......toen deed ik iets heel smerigs. Een nat vingertopje haalde ik over het potje en kijk nou eens.....het was gewoon vuil.

Voor een tientje mocht het me mee naar huis.

Moet je kijken. Is dat niet leuk? Dat heet nou Kringloopgeluk.

Gezondheidspunt #260

Ik maakte een lekker fruitdrankje.

Niet ingewikkeld hoor. Stukken banaan, pitloze groene druiven, geperst sinaasappelsap en een lepeltje lijnzaad.

Maar bovenal: drie groene bladeren.

Eén keer raden wat dat was.......zelf gekweekte andijvie van de AH Moestuintjes. Jawel!

Er was he-le-maal niets mis mee. Lekker man!

Vervolg Mazzelpunt #259

In juli reisde ik op een dag af naar België om een gewonnen workshop te volgen.

Er werden foto's van gemaakt en achteraf moest ik een vragenlijstje invullen, over hoe ik deze middag had ervaren. Voor de publicatie in het herfstnummer van een tijdschrift.

Nu ligt het in de winkel.

We staan er in vanaf bladzijde 108. 

Ik ben een fan lees ik nu.

Toch best raar om jezelf zo in een heus magazine te zien staan.

Je moet alles een keer meemaken. Deze ervaring heb ik in the pocket.

Vruchtbaar punt #258

Ik loop de post in onze eigen wijk. 

Deze straat ligt twee straten verderop. 

Rijtjeshuizen met een kleine voortuin.  Twee huizen delen één voortuin. 
Veelal gebruikt om de auto neer te zetten.

De voortuin wordt gesplitst door een smalle strook aarde.

Daar op dat kleine stukje grond gebeurt het. Er staan twee fruitboompjes naast elkaar. Op vruchtbare grond, zo lijkt het.

Mooi hè?