Het huisje op de berg

Ik las er laatst over en herkende het één en ander.

Zodra een vakantie in zicht komt, herken je de Huisjesmensen en Tentenmensen.

Ik vind kamperen leuk.
Ben er als kind mee op gegroeid.

Kinderen en tenten zijn voor elkaar gemaakt. Je eigen meeneemhuisje. Gezellig, de regen klettert op het doek. Rits open en je bent buiten. Een paar stappen verwijderd van speelkameraadjes. Vogels in de bomen. Een baguette uit de campingwinkel. Slapen op een bult of in een kuil. Stiekem in je slaapzak met een zaklantaarn nog even in je boek lezen, terwijl je je ouders voor de tent tot 's avonds laat kunt horen roezemoezen. Kneuterig.

Dat je iedereen in de verre omtrek kunt horen, en minstens zo apart, dat je zelf ook voor iedereen in de verre omtrek hoorbaar bent.

~ Onze eerste wandelkilometers ~

Maar al heel lang behoor ik tot de Huisjesmensen. Toch.

Echter. Alleen al die muffe zomerhuisjesgeur kan me intens doen verlangen naar een tent.

Maar de mannen in huis zijn er niet mee opgegroeid en krijg ik er niet warm voor. Nog steeds kansloos.

~ Daar ligt Center Parcs ~

~ Daar ligt Medebach, met de kerk als ons richtpunt ~

De laatste drie jaar heb ik wat meer mijn best gedaan ze "om" te krijgen, met het resultaat dat we dit jaar onze eerste vakantieweek in een Huisje op de berg in het Sauerland doorbrengen. Missie mislukt dus.

Maar we hebben er wél een erg leuke week.

  
Niets moet, alles mag.

~ We vonden niet altijd een pad, dus we zaten onder de schrammen ~

De jongens met hun voorkeur voor lummelen in en rondom het huisje en zwembad. 

~ Welverdiend ~

Wij met die voor 'er op uit' en een stuk gaan wandelen. Dat matcht prima tegenwoordig.

~Dat is voor ons vakantie: ontbijten met verse broodjes ~

~ De pannenkoeken waren er ook heerlijk; daar kunnen wij niet tegenaan bakken ~

We hadden een jarige bij ons.

Twaalf!

Hij had een blije dag.

Na de vakantie gaan hij een fiets uitzoeken. Een grote, volwassen fiets.

Omdat hij er altijd zo ontzettend blij van wordt, trakteren we hem op een dagje pretpark.

Deze hè, die Oudste van ons, die heeft zich deze dag helemaal weggecijferd. Hij vindt pretparken namelijk het toppunt van erg. Nooit leuk gevonden en ik geloof oprecht dat dat niet meer gaat gebeuren ook.
Hij ging nergens in, wachtte geduldig tot wij weer uit een attractie kwamen rollen, weerstond de warmte 
- waar hij ook een hekel aan heeft - en was tevreden met een drankje en terrasje op zijn tijd.

Met de kabelbaan naar boven......

........en ook maar weer naar beneden.

Schepijs, daar zijn ze alle drie verzot op.

Nog maar eens een achtbaantje.

En als afsluiting rodelen.

In de avond was het tijd voor de alternatieve taart.

Daarmee kwam een leuke dag tot een einde.

We hebben elke dag verse bloemen op tafel. Geplukt tijdens wandelingen.

Elke dag wordt er gezwommen.

Daar rol je rozig je bed van in.

Hier brengen we met zijn vieren ook een leuke dag door.
We rodelen en klimmen / klauteren over het Belevenispad en de Uitzichts-Loopbruggen.

Hè bah, weer ijs.........

Ze hebben er een kegelbaan. Net als bij "Toen was geluk heel gewoon", een favoriet van Wim en Jongste.

Dat hebben we nog nooit gedaan, maar wilden we wel eens uitproberen.

Op weg naar.......

........het zwembad maar weer.

Een potje bingo spelen in de Plaza.

Het blijft spannend.

Aan het einde van de week ren ik er mijn eerste rondje sinds vijf-en-een-halve week. 
Ik kan het nog.

Na een week zit het er weer op.

Tijdens de rit naar huis, merk ik dat mijn lijf toch wel moe wordt van de weinige uurtjes slaap.

Zolang ik actief ben bruis ik van de energie.

Maar passief achter het stuur vallen mijn ogen dicht.

We stoppen bij de Mac voor 2 cappucino's. En vooruit.

Een Sundays omdat die zo smerig lekker zijn.

Het was absoluut lekker, maar hielp uiteindelijke niets.

Mijn oogleden bleven zwaar.

Vijftien

Vriend,

Vandaag word je vijftien.

Vijftien jaar geleden lag er een klein, protesterend kereltje in mijn armen dat me met donkerbruine ogen aankeek. Ik zag je, en ik wist dat er een avontuur was begonnen.

Het afgelopen jaar was een bijzonder jaar. 
Het jaar waarin de pubertijd definitief is ingezet. Waarin we hebben afgesproken op een andere manier strijd met je aan te gaan. Minder harde confrontaties, meer op jezelf terug geworpen, minder de confrontaties op woordenwisselingen uit laten draaien, minder gelijk willen krijgen en minder macht en strijd.

Dat heeft effect gehad. We hadden het makkelijk, met z'n allen - tenslotte zijn wij een gezin, een team. Het was gezellig thuis.
Maar o o, wat was je gemakzuchtig, ongeïnteresseerd en wat heb je veel op je rug gezeten.

Maar. Je hebt zo hard gewerkt de laatste twee schoolmaanden. Je hebt je vader en mij versteld doen staan met de draai die je gaf aan je schoolleven. Van je inactiviteit was weinig over. Wat was je gemotiveerd en wat heb je veel geleerd.
Terwijl na je tweede rapport niemand er meer een stuiver voor gaf, ben je over naar 4 Mavo.
Dat is een enorme prestatie die je hebt geleverd, en ik kan de woorden niet eens vinden om je te vertellen hoe trots we op je zijn.

Ondertussen ben je nu ook langer dan je vader. Je draagt schoenmaat 45. Als ik een pot niet open kan draaien, vraag ik het jou.
Soms kijk ik naar je, naar dat grote, sterke lijf, je met gel vastgeplakte kuif, en vergeet gewoon even adem te halen - door de steek van weemoed over wat achter ons ligt, en toch ook wel met wat angst en onzekerheid van wat voor ons ligt.

Zijn je vader en ik wel klaar voor de taak? Voor de reis die misschien nog maar een jaar of zes duurt, van liefhebben en begeleiden en vormen, voor we je de wereld insturen met een jeugd achter je die veilig voelde en leuk?

Ik wil zo graag dat je het leven tegemoet stapt met een gelukkige kindertijd in je zak, maar meer nog dan dat wil ik zo graag dat je klaar bent voor wat het leven je toewerpt, straks, 
als je op eigen benen staat.
Ik hoop dat je zelfvertrouwen genoeg zult hebben om te weten dat je het aankunt.
Doorzettingsvermogen genoeg om je doelen te bereiken, ondanks de tegenslagen en mislukkingen die ongetwijfeld zullen komen.
Dat je liefde zult vinden, iemand die bij je staat om je zwakke kanten te versterken en op je sterke kanten te leunen.
En ik wil zo graag dat je nooit twijfelt, nooit ook maar één seconde, aan het feit dat er compleet, onvoorwaardelijk, eindeloos van je wordt gehouden.

Wie weet wat de toekomst ons brengt. Voor nu leg ik gewoon maar af en toe een extra dekentje over je heen, 's avonds laat als je slaapt - je gezicht plotseling weer omgeven met 
een restje van de peuter die je ooit was. En dan ben ik dankbaar, omdat wij gekozen zijn, voor deze korte tijd, om jou te mogen voorbereiden op de wereld.

Dankbaar dat wij het absolute voorrecht hebben van opgroeien met jou.

Gefeliciteerd met je vijftiende verjaardag, jongen.

Je bent en blijft mijn avontuur.

Mama

Plaatjes van juli

Het is toch weer een heerlijke zomer.

De mooie dagen worden aaneen geregen.

Daar horen plaatjes bij.

Dit is wat wij verzamelen in een leef-week, aan lege flessen, oud papier en plastic. 

Dat ruimt voor even weer op in de kast.

Het is hem gelukt. Met "maar" twee tekorten door naar Mavo 4, de examenklas.

Juli was de maand van de afronding van de basisschooltijd van Jongste.

Een hele serie leuke en gezellige activiteiten.

Eén daarvan was de Glitter & Glamour disco, die uitdraaide op een Voetbal & Hang & Klets Pleinfeest.

Vonden we eerst al een kampfoto waar hij midden tussen de meiden zat, nu weer deze van "de dansvloer".  

En hij vindt meiden zo sto-hom......?

We zagen een vrolijke humoristische eindmusical, met Jongste stralend in zijn element. 
Hij mocht de clown uithangen, in de spotlights staan en applaus ontvangen. 
Wat deed hij het goed en met ontzettend veel lef.

Tijdens de musicalavond word ik net als vorig jaar verrast. Toen kreeg ik bloemen omdat ik na tien jaar stopte met het maken van de schoolkrant.

Nu kreeg ik opnieuw een prachtige bos, als dank voor alle fotoreportages die ik maakte de afgelopen elf jaar.

Er zijn veel dingen die ik niet ga missen, maar dat wel. 

Ook van haar kreeg ik een bedankje, terwijl andersom passender zou zijn geweest. 
Want zij heeft zich erg ingespannen voor alle afscheidsactiviteiten van onze jongens.

Zij weet precies wat ik lekker vind. Ik heb er niets van uitgedeeld. 
Het doosje was te snel leeg.

Ik maakte gezonde taartjes.

Op de musical-dag reden de heren op en neer naar Nijmegen om hun 4Daagse aanmelding te bevestigen.

's Nachts om 00.15 uur waren ze pas weer terug. 

Veel te laat als je om drie uur op moet staan om even na vier uur te kunnen starten aan je 50 kilometer wandeltocht.

Het ging die eerste dag dan ook niet makkelijk.

Omdat de bloedplaatjeswaarde uit de gevarenzone is mag ik weer tillen en mijn bezorgingswerk weer doen.

Ik kan buiten sorteren. 

Beide jongens willen me helpen. Dat mag. Natuurlijk. Oudste doet sorteerwerk en Jongste bezorgt mee.

Beiden krijgen uitbetaald, want wie werkt verdient de eurootjes.

Juli geeft weekenden met veel feestjes. Gezellig.

Tussendoor gaan Wim en ik samen naar de Maasboulevardfeesten.

Ik word toch altijd zo vrolijk van de jongens van de Wannebiezz. 

Elk eventueel sjagerijnig gevoel raak je gegarandeerd kwijt.

Met mijn ome Willem (van het vogeltje - zeggen we thuis nog steeds, 

terwijl het vogeltje er jammer genoeg allang niet meer is)

drinken we er een cola en biertje. Of twee. Of drie.

Nog een cadeautje voor een jarige.

Kijk. Ik had een klant.

Hij was tevreden, gaf me vijf euro en zei dat hij over een maand weer komt.

Ik heb er een heus kap-kleed van gekocht.

Wordt het al tijd voor een reclame-uithangbord naast de voordeur?

In de zomervakantie wordt hij twaalf.

Dus daarvoor mag hij nog één keer trakteren.

Ik heb er nog nooit zo weinig werk aan gehad, want net als (bijna) iedereen wil hij chips zonder geknutsel. OK dan.

Het jaarlijkse school-bedankje voor hulp bij activiteiten. 

Ook de laatste in een lange rij.

Op advies van zovelen heb ik me er maar eens aan gewaagd: mijn haar verven, althans: de uitgroei. Het is me nog gelukt ook. Weer iets geleerd en euro's in de knip gehouden.

Hij heeft echt heel lang afgeteld. Dagelijks vanaf "nog 35 nachtjes mam".

Zo'n enorme zin in op vakantie gaan had ie.

Maar op de ochtend van vertrek richting het Sauerland, halen we eerst onze nieuwe kleine vriend Sjors bij zijn moeder op.

Het is tijd voor zijn tweede vaccinatie en hij krijgt zijn chip.

Als hij terug is op het nest, stouwen wij de auto vol en gaan we er vandoor.

Invoegen foto gerepareerde auto.

In het land van de Weltmeister is jongste jarig. Twaalf alweer.

Het is een bijzondere dag.

In ons thuisland is er een indrukwekkende dag van Nationale Rouw.

Wij vierden een fijne dag.

Omdat ik ook in het stikke-donker altijd de lichtjes wil  blijven zien.

Omdat ik onze jongens mee wil geven, dat je groeit als je meedraait naar het licht.

Daarom.

Bij gebrek aan echte taart. Ach wat. Als er maar kaarsjes in kunnen en het maar zoet is.

Weer thuis uit Duitsland pikken we het-na-het-avondeten-een-rondje-fietsen-en-cachen weer op. 

Dit was een leukerd, vlak in de buurt van huis.

Dan wordt het augustus. Nog zo'n heerlijke vakantiemaand.