Even lachen a.u.b.

Hij kwam huppelend uit school gisteren. En nee, dat is hier heus geen alledaagse aangelegenheid. Maar vandaag dus wel.

Of het nu door de vrije middag binnen handbereik, of de lucht van de vers gebakken wentelteefjes kwam, geen idee. Maar hij was goed gemutst.
En hij had een mop. Zelf verzonnen. Of ik even wilde luisteren.
Natuurlijk ben ik één en al oor.

"Het is groen en het kan vliegen".

Dat moet iets met een spruitje zijn, had ik zo bedacht. Ik had wel eens ergens de bel horen luiden. Maar nee, het was géén spruitjesmop.

"Nee mam, het is ANDUIVIE".

En toen hadden we een kwestietje. Want ik vroeg of ik een lach-foto van hem mocht maken.
Om hier bij te plaatsen. Vond ie niet zo'n goed plan. Hij zei letterlijk: dit is dus niet iets voor op je blog! Later nuanceerde hij het enigzins. De mop mocht er op, maar niet zijn kop.
Tja.
En nu heb ik vals gespeeld. Ik plukte zijn hoofd van een foto die ik j.l. zaterdag maakte, toen hij op zijn ik-ben-9 1/2-geworden-feestje lol had met zijn maten.

Niet zeggen dat je hem gezien hebt hè!

Het zet me aan het denken.
Als alles precies ging zoals hij het in zijn hoofd heeft, hadden we hier een suikerspinmachine in plaats van een koelkast. Stond er een trampoline in plaats van een bank en woonde zijn broer in de schuur.
Dat gaat dus niet.

Maar als het gaat over figureren op dit blog heeft hij wel een punt.
Deze stukjes zijn vooral voor ons, voor later, omdat het zo leuk is om dingen terug te zien en lezen van toen. En hij is pas 9 en roept de dingen meer om het roepen dan dat er echt een privacy-gedachte achter zit.
Maar de tijd dat ik er rekening mee moet gaan houden, komt wél dichterbij. Zijn leven wordt dan steeds meer en meer van hem. De jongeman die hij gaat worden gaat doorschemeren. Daar zal ik dan getuige van zijn en zwijgen.......

Valentijn

14 februari 2012

Vandaag Valentijnsdag. Eerlijk? Ik heb er niks mee.

Op Wikipedia vond ik dit erover terug:

Valentijnsdag is een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met cadeautjes, bloemen, of kaarten.  Paus Gelasius I riep in het jaar 496, 14 februari uit tot de dag van de Heilige Valentijn. In de Verenigde Staten is men, uit commercieel oogpunt, begonnen met het verleggen van de nadruk van anonieme liefde naar liefde. Valentijnsdag is in België en Nederland in korte tijd, sinds midden jaren 90, een groot commercieel succes geworden: cadeauwinkels, boekwinkels en bloemenwinkels profiteren hiervan.

Hier in huis leeft het niet. Ik denk niet dat dit door Valentijn komt, want het hele cadeautjes-geef-gedoe zit bij ons in een verdomhoekje. Bij de mannen dan.
Ik vind het fijn mensen blij te zien, ik zie graag een ander gelukkig. 
Grote geluksbrengers zijn de ware liefde, een klepperende brievenbus en een onverwachts warm gebaar. Dat is dan direct ook een cadeau aan mezelf.

 

Deze vond ik in de aardappelbak. Da's geen toeval. Nee, dat is een cadeautje.

Dit vond Jelmer in zijn brooddoos, op school. Hij vond ze lekker. Wéér een cadeautje.

Wessel mocht uitdelen in zijn klas. Was ie voor even het leukste jongetje van groep 5/6. Is dat geen cadeau?

Hier struikelde ik bijna over bij de kassa van H.EMA. Ik kocht er 3. Ze smulden er van.

En tenslotte kwam ik deze bak spekkies tegen. Mensen die mij goed kennen, weten dat dit hoog op mijn lijst staat van "Lekkerste Dingen Ever". Dus dat was mijn cadeau aan mezelf. En ze zijn héérlijk!

Tenslotte kwam Wessel thuis met 7 briefjes. Dat vind ik zo leuk van zijn juffie. Er stond n.l. een Valentijn Mailbox in de klas. Daar mocht iedereen briefjes in doen. Zoveel als ze wilden en voor wie ze maar wilden. Niet om op te biechten dat ze iemand heel heel leuk - in de betekenis van verliefd - vinden, maar om te vertellen dat ze iemand aardig vinden.

En toen kreeg hij dit. Zo vind ik Valentijnsdag toch wel de moeite waard.

Onder je trui

~ Zestienhoven januari 2010 ~

Onder je trui zit het verdriet,
op een plekje waar niemand het ziet.....

Zoiets waarvan je zelfs in je ergste dromen,
altijd hoopt, dit zal mij niet overkomen.....
Alles valt dan stil en hoe je het ook bekijkt,
niets is meer wat het is, niets is meer wat het lijkt.
Alles valt onder je weg,
er wordt op het belang
van je leven gewezen,
en van de aandoening waarvan je niet weet.....

hoe je ervan zal genezen.

Onder je trui zit het verdriet,
waarvan je dacht: daar zien ze het niet.....

Eindeloos

Boeken, ik ben er gek op.
Om in te lezen, aan te ruiken, doorheen te bladeren, naar te kijken én uit voor te lezen. Mijn liefde ervoor heb ik niet echt op Jelmer over kunnen brengen. Of eigenlijk: echt niet.
Toen hij dreumes en peuter was ,was er nog geen vuiltje aan de lucht. Korte verhaaltjes op rijm gingen er wel in. Maar dan wel liefst elke dag hetzelfde. Dus ging Nijntje eindeloos naar De Speeltuin. Het boekje heb ik nog. In de Jelmer-Bewaardoos.

Maar onze favoriet was toch wel deze. Als ik 1 zin las, mummelde hij de volgende drie er zelf achteraan. Het is een lief, herkenbaar en grappig boekje over een ondeugend en ondernemend jongetje. Met simpele kinderlogica en leuke tekeningen.
Wat wij toen nog niet wisten, was dat wij een paar jaar later onze eigen Pietertje in huis zouden hebben.

~ Als echte Pietertje fans, kregen we een gesigneerd exemplaar van de illustratrice ~

Goeie morgen, Pietertje Pet

Kijk, de dag is weer begonnen
maar Pietertje ligt nog in bed
mama stapt zijn kamer binnen
en schudt even aan zijn pet

Goeiemorgen Pietertje
het is tijd om op te staan
kom maar uit je warme bedje
en trek snel je kleren aan

 Ga je koppie even wassen
met een washand bij de kraan
tanden poetsen - even plassen
voor we naar beneden gaan

Maar wat doet die kleine Pieter?
het is wel een beetje raar
hij veegt z'n beertje langs z'n toetje
en roept: schoon hoor - ik ben klaar

Daarna rent hij snel de trap af
maar als mama Pet dat ziet
roept ze : noem je dat je wassen?
Pietertje........zo gaat dat niet!

Eerst wat water op een washand
veeg hem dan over je snoet
droog je daarna met een handdoek
ik zal voordoen hoe het moet

Dan pakt mama Pet een borstel
en doet Pietertje zijn haar
ze strikt de veters van schoenen
en zegt: zo - nu ben je klaar

Pietertje gaat naar de keuken
hij maakt een boterham met drop
met wat spekkies en wat zuurtjes
en spuit er ook nog slagroom op

Hij roep: dat wordt lekker smullen
maar mama zegt als ze dat ziet:
wil je daar je buik mee vullen?
Pietertje......zo gaat dat niet!

Je eet een boterham met pasta
of met kaas of leverworst
daarna krijg je nog wat yoghurt
pas goed op dat je niet morst

Pietertje roep: jakkes
alles gaat bij mij verkeerd
maar mama zegt: dat is niet erg hoor
als je er maar iets van leert

Daarna krijgt haar kleine stouterd
echt een hele dikke zoen
en mag Pietertje gaan spelen:
duizend leuke dingen doen

Zoals gezegd; de liefde tussen boeken en Oudste bloeide niet op.  Ja, heel even dan, toen hij via de basisschool de Geronimo Stilton boeken onder ogen kreeg. Hij kocht ze zefs van zijn zakgeld en kreeg ze met verjaardagen.

Maar het bleef vooral bij plaatjes kijken en daar zijn ze ook heel erg geschikt voor. Het zijn prachtige boeken. Gelukkig vindt Jongste ze ook goed te pruimen. Hij leest inmiddels alles, van voor naar achter en andersom.

Maar Jelmer's kast heeft nu genoeg aan een half gevulde boekenplank.
Daar passen zijn Donald Duck pockets prima op. Hij leest ze opnieuw en opnieuw. Eindeloos.

When things don't work out, find something that will......

School is wél leuk!

Er is niks beters dan:

- Een school die besluit op vrijdagmiddag geen geschiedenis te gaan doen, maar met

  zijn allen het ijs op te gaan.

- Een lange warme douche.

- Stilte.

- Alle stoplichten op groen, op weg naar huis.

- De ik-klim-op-schoot-en-ik-wil-een-kroel-knuffel van Wessel, meestal op die
  momenten als ik hem al 3x heb gevraagd nu eindelijk eens zijn tanden te gaan
  poetsen omdat de schoolbel al bijna gaat.

- Met je maten plezier maken buiten.

- Een roodborstje in de boom in de tuin.

- De triomf op Jelmer's gezicht als hij thuiskomt met een 9,6 voor wiskunde.

- De eerste kop koffie van de ochtend.

- De jongens die een spelletje schaak doen op de vloer.

- Volle maan.

.

- Warme chocomel met een speculaasje.

- De electrische deken in bed aanzetten, even VOOR je er zelf in gaat liggen.

- Kaarslicht in de avond.

- Door je juffie voortgetrokken worden op de slee.

- Storm buiten, als je in slaap valt.

- Een zoon die weet hoe hij jouw fototoestel moet gebruiken.

- School is wél leuk!

Elfstedentocht

"Elfstedentocht onzeker:
deelnemers op veel plaatsen te dik."

Feestje!

Op 23 januari 2012 werd onze Benjamin 9 1/2 jaar.
Wij vinden dat een héle goede reden voor een feestje.
Natuurlijk zou 9 jaar worden ook een prima reden zijn. Eigenlijk zijn we gewoon een beetje erg laat dit jaar. Nog later dan vorig jaar. Toen vierden we het vriendjesfeest in de herfstvakantie.
Hij had me gevraagd of het dit keer alstublieft iets eerder mocht. Dat mocht.
En wat niet vaak gebeurt, is me dit keer overkomen. Ik hield me niet aan mijn afspraak. O ohhh. En daar ben ik niet trots op, maar het liep gewoon zo.

Maar over 10 nachtjes is het zover. Dan ga ik op pad met 6 drukteschoppers en zijn meisjesvriend. Vriendin zeggen we hier al heel lang niet meer, want dan zouden we misschien eventueel per ongeluk kunnen bedoelen dat ie-er-op-is. EN DAT IS NIET ZO! Ze is zijn vriend en toevallig een meisje. Dus.
Maar ze gaat wel mee. Waar Jelmer op deze leeftijd toch al afstand had genomen en alleen nog maar met-de-mannen wilde spelen, blijft Wessel zijn oude liefde - pardon: vriend - trouw. En dat vind ik cool.

We gaan ook iets cools doen. Hij heeft gekozen voor "Tuben" en "Trampolinespringen". Al 3 lange jaren keek hij er naar uit. Want in 2008 heeft grote broer dit ook gedaan en de filmpjes daarvan is hij nooit vergeten.

Dus dit jaar geen Glow-in-the-Dark-Golf,

maar ook geen Pokémonfeest,

geen Blues Clues feest,

en al zeker geen Tractor Tom feest.
Nee, het is hier gedaan met zelf in elkaar geknutselde parties en speurtochten. Voorgoed voorbij. En dat scheelt, hoe énorm leuk het ook altijd was, veel tijd.

~ Jelmer: augustus 2008 ~

 Wij gaan Springen en Tuben. Nog 10 nachtjes slapen.