Busje komt zo

Er zat een zwartrijder in de bus.

Gek. En toch voel ik me een beetje in de maling genomen.............

Nieuwe vriend

Tegen de tijd dat ik Oudste uit school verwacht gaat de telefoon:

 - Mam, ik ben bij iemand uit mijn klas, huiswerk maken.

Een nieuwe klas levert nieuwe vrienden op.
- Wie is dat dan?
- D.
Ik ken D. niet.
- Waar woont hij? vraag ik.
Oudste noemt de wijk. Alsof het er toe doet. We spreken een tijd af dat hij thuis moet komen en ik wens hem plezier.
- Doeg mam.
En weg is hij.

Slik.
De heren bij wie hij tot nu toe altijd uithing, heb ik al vele boterhammen en bekers melk verstrekt. Maar D? Geen idee wie het is? Uit wat voor soort gezin hij komt? Is er nog wel iemand anders in huis dan de 2 jongens?

Het is niet dat ik Oudste niet vertrouw, maar het feit dat ik niet precies weet waar hij is en ook niet precies met wie hij is maakt me onrustig. Tijd om daar aan te gaan wennen.

Zucht.

Ook lekker in de brooddoos

Je kunt natuurlijk ook met koek- of klei- (ongebruikte natuurlijk :-)) uitstekers,

figuurtjes uit plakken worst maken.

Ja ja, lachen met ons!

Precies een week geleden plaatste ik een foto gemaakt tijdens onze huwelijksreis.
Je vindt hem hier. 
Ja, time flies...........Het toestel hadden we gekregen en de foto was het resultaat van het testen van de zelfontspanner. We hebben hem toen als kaart naar het thuisfront gestuurd.

Ik kwam hem weer tegen tussen alle foto's en hebbedingetjes die we van Wim's moeder hebben gekregen. In de verzameldoos vond ik nog eens dezelfde foto, maar dan degene die we naar mijn vader hadden gestuurd.

Vandaag wilde ik de foto's weer opruimen en zag toen pas dat er ook iets op de achterkant stond.
Deze kreeg mijn vader:

En deze Wim's moeder:

 Grapjas hè, die Wim..............

Bokkenpotentaart

Nodig:

2 kant en klare taartbodems

250 gram schuim (toefjes)

200 gram bokkenpoten

Flinke scheut advocaat

½ liter slagroom

Maken:

Strijk een dun laagje slagroom op een van de taartbodems.

Doe daar (licht knijpend) de stukgemaakte schuimpjes op (hou er drie achter) en schenk de advocaat er overheen.

Leg de tweede taartbodem ondersteboven op het geheel.

Hier weer een dun laagje slagroom op en vervolgens de bokkenpoot in stukjes er boven op leggen.

Het geheel bestrijken met de overgebleven slagroom, ook rondom. 

Resterende kruimels van schuimpjes en bokkenpoot hier overheen strooien.

De taart is het lekkerst als hij twee dagen van tevoren is gemaakt.

Opsporing verzocht

Vandaag kreeg ik post; hele leuke, frisse post.

Maar het was een soort van Valentijnskaart.
Eentje zonder afzender. Jammer hè?

In de aanval!

De eerste schoolweken lieten we hem met rust en volgden de ontwikkelingen op het gebied van huiswerk op afstand.
Je weet het niet hè? Misschien haalt zo'n nieuwe school het beste in hem naar boven. Kan toch?
Het blijkt niet zo te zijn.
Zijn cijfers voor de eerste proefschoolonderzoeken waren prima. Vond hij.
Voldoende toch?
Het waren 6-komma-zoveels en een 5 1/2. Voldoende. Ja, dat wel. Net.
Maar gezien de tijd die hij er aan besteed had, zitten zevens er ook in, als hij er iets langer voor gaat zitten. En misschien ook iets eerder op de dag en niet vlak voor het slapen gaan. Hij is namelijk een kei in Ik Kan Het Best Nog Even Uitstellen.

Toen kwam er een briefje mee naar huis. "Wil je het even tekenen mam?"
Het was van zijn mentor. De man waarvan Puber-in-de-dop direct al zei dat het een saaie man was. De man waarvan zijn moeder toen nog zei dat hij niet zo snel moest oordelen. Maar waarvan zij na een krappe drie kwartier informatieavond al zijn gelijk moest bekennen. Héél aardig hoor, maar TRAAG! Zo op het 1e gezicht niet echt het type dat onze Oudste van zijn nonchalance af gaat helpen.

Maar saai of niet, inzicht heeft ie. En snel ook!
"Jelmer maakt een matige start. Hij moet meer werk van zijn huiswerk maken."
Dat stond er op het briefje. Heeft ie goed gezien dus.

Vandaar dat wij afgelopen weekend op oorlogspad waren. En dat viel niet mee.
Met frisse tegenzin besteden we veel tijd aan zijn maak- en leerwerk.
De frustratie bereikte zijn hoogtepunt toen zondagavond bleek dat er veel van het Engelse leerwerk niet goed was blijven hangen.
Afijn. De dag goed afgesloten, lekker gaan slapen en maandag gezond weer op.

En toen gebeurde het.
Hij kwam na vieren thuis; nat en voldaan na 5 uur les en nog 2 uur kanoën met de Sportklas.
Hij vertelde het tussenuur gebruikt te hebben om al zijn huiswerk voor dinsdag alvast te maken. Huh? Ik ging er even bij zitten.
Toen zei hij dat de juf direct het SO Engels van die dag had nagekeken. Er bleek flink gescoord te zijn. 17 (!) Onvoldoendes en 4 voldoendes. Eentje daarvan was van Oudste.
"Een 9 mam, ik had een 9".
Ik stond weer op en maakte een diepe buiging, met een rondedansje als afsluiting.

En hij? Hij was trots man! En zo terecht...........

Ik heb nog wel een advies voor hem waar je ook best ver mee kan komen, maar ben toch ook wel blij dat hij hier niet meeleest:

Tijdens een proefwerk kijk je omhoog voor inspiratie, naar beneden voor concentratie & naar links en rechts voor informatie.